W 1976 roku wydano konsolę pod nazwą Fairchild Channel F. Była to pierwsza na świecie konsola wyposażona w tak zwane kartridże z pamięcią ROM i kodem mikroprocesora. Najlepszą i najbardziej szanowaną opcją była możliwość wstrzymania gry ( Przycisk Hold ), oraz zmiana prędkości gry bez utraty wyników. Kontroler umożliwiający manipulację we wszystkie strony, to był prawdziwy hit. Niestety konsola nie uzyskała dużej popularności na jaką rzeczywiście zasługiwała. Udostępniono dwadzieścia sześć kartridżów, a na każdym po cztery podstawowe gry typu hokej, tenis itp. Projektanci wymyślili patent żeby szybko zarobić, mianowicie kartridże zostały ponumerowane, dzięki czemu nie tylko gracze kupowali je, a także można było je kolekcjonować. Producenci próbowali podbić sprzedaż konsoli jak tylko się da, ale to nie wychodziło. Gdy w 1977 roku Atari wypuściło nową konsolę pod nazwą VCS, oferująca grafikę, dźwięk na wyższym poziomie oraz wiele ciekawych gier. Fairchild nawet próbował podbić sprzedaż poprzez zmianę nazwy, ale to także nic nie dało. Wtedy się poddali. CPU - Fairchild F8 o prędkości 2MHz, grafika nie olśniewała - ośmiokolorowa, z możliwością wyświetlania tylko czterech kolorów w jednej linii. I 64bajty RAM'u.