Nintendo DS, z wierzchu wyglądający jak zwykły, stary poczciwy GameBoy Advance SP. Ale ? Gdy go otworzymy pierwsze co widzimy to dwa ekraniki LCD, z których jeden jest dotykowy. To nie jest jednak jedyna zaleta tej konsoli, dlatego, że jak na 2004 rok producent postarał się również o to, by wbudowany był mikrofon oraz komunikację bezprzewodową wg standardu IEEE 802.11 (Wi-Fi), interakcja wynosi jakieś 10-30metrów, zależnie od warunków, lub za pomocą Nintendo Wi-Fi Connection - Online. Zaskoczeniem dla wielu milionów użytkowników było to, że konsola została wydana najpierw w Ameryce Północnej, a nie Japonii, macierzystym państwem Nintendo. Po pewnym czasie wydano także jej lepszą wersję DS Lite, która poprawiła kolory, jasność ekranów oraz jest mniejsza i lżejsza. W NDS została zastosowana grafika 2D która wystarczała na tamte standardy, przy ekranach 62,5mm x 47,0mm. Konsola zawiera również układ generujący grafikę trójwymiarową, który może być przypisany do jednego z wyświetlaczy, mimo to niektórzy projektanci gier próbują czasami tworzyć trójwymiarową scenę na obu wyświetlaczach, co jednak mocno obciąża konsolę i świadczy o kunszcie twórców pozycji. Podstawą jest procesor AMR946E-S 32bitowy RISC 66MHz, 4096KB RAM. Gry na Nintendo DS korzystają z własnościowego formatu karty gry trwałego ROM przypominającego karty pamięci używane w innych przenośnych urządzeniach elektronicznych, takich jak kamery cyfrowe. Aktualnie obsługuje karty o rozmiarze 2 gigabitów.